19:45, maandag 22 september 2014, Praslin – Vijf nachten, drie verschillende bedden

DEEL I – Geschreven in Praslin

Momenteel zit ik in een luxe gastenhuis op Praslin, vlakbij de pier waar de boot aankwam vanochtend. Vroeg in de morgen vertrok de boot en voer een uur over de onrustige Indische Oceaan van Mahé naar Praslin. De werknemers op de boot deelden continu spuugzakjes uit, omdat velen het niet binnen konden houden, door de golven. Eenmaal aangekomen op het eiland, na een prachtige aankomst in de baai, haalde Andre Sopha mij op bij de haven met zijn pick-up. Hij leidde mij rond op het eiland en liet mij met verschillende boeren en de boerenorganisatie praten en was van 11 tot 16 uur tot mijn beschikking. Het was een vermoeiende, maar interessante dag.

Het afgelopen weekend verbleef ik bij Petrina, haar moeder Lilianne (beter bekend als Mammie Jan), zoontje Sandro, neefje Sajid (zoontje van haar broer Salim), broertje Alister en zusje Nisha in La Louise wijk. Een complex gezin dus met veel verhalen, maar het was leuk om hier een weekend mee te lopen. Aangezien het veel regende konden we niet veel doen, maar ik was zondag naar Marie Louise strand geweest met Petrina, Sandro en Sajid.

Woensdag had ik met de CEO van de SAA (landbouworganisatie), Marc Naiken, meneer Benstrong en de ‘gevreeste’ marktmanager Janine een meeting in het hoofdkantoor van de SAA in Victoria, wat een interessant gesprek was. Maandag vond ik het artikel van mij in de Victoria Times van het interview van vorige week. Wat ik heb uitgevonden: ‘everything is possible in Seychelles’, in alle opzichten.

Neem bijvoorbeeld vrijdag (nou ja, eigenlijk donderdag maar het werd weer eens verplaatst) waar ik aanzat bij een presentatie over de ontwikkelingen van het huidige marktonderzoek voor landbouw- en visproducten. Hier waren 10 mensen, waaronder 4 van het onderzoeksteam van SGM (incl. Georges Bibi, waar ik binnenkort een afspraak mee heb), 3 van het ministerie van toerisme en 3 van het ministerie van natuurlijke hulpbronnen (incl. landbouw) met de Principal Secretary en de minister. De laatste zat naast mij. Na een kwartier luisteren naar het verhaal van degene die het onderzoek presenteerde, hoor ik ineens gesnurk. Ik kijk links van me en de minister zit knikkebollend naast me. De rest merkt het ook maar doet er niks aan. Als de presentator een leuke opmerking maakt word hij weer even wakker, grinnikt wat en laat zijn hoofd weer vallen. Aan het eind gaf hij een uitermate lange, niet-gerelateerde en luide speech. Desalniettemin, ik heb nu in ieder geval iets te vertellen.

Morgen weer vroeg op en een kaartje kopen voor de boot van 7 uur naar La Digue. Hier heb ik weer een slaapverblijf voor een nacht en zal ik weer een keer fietsen, want dat is het vervoermiddel op La Digue. Dat beloofd een mooie dag te worden. En woensdagochtend neem ik weer de boot naar Mahé.  

DEEL II – Geschreven in Sans Souci

Terug op de thuisbasis in Sans Souci kijk ik uit op de zee waar ik vanochtend overheen stuiterde. Ik kan een potje zout vullen als ik het van mijn armen en gezicht afklop van het opspringende water. Het waren twee leuke dagen in Praslin en La Digue, de twee na grootste eilanden van de Seychellen. Op La Digue rondgefietst en rondgekeken, maar één boer bezocht, maar ik heb genoten van het kleinschalige eiland. Prachtige stranden en rustige wegen, dus veilig om te fietsen. Gistermiddag even op het strand gezeten en gezwommen bij Anse Séverè.

Vanochtend weer 5 uur wakker geworden om op tijd te zijn bij de Island Hopper, de boot die mij via Praslin weer terug naar Mahé bracht. Een mooie ervaring om tussen de twee eilanden te varen met vliegende vissen die mee springen en de eilanden in de verte. Uiteindelijk nam ik in Victoria bij de busterminal weer de bus naar Sans Souci. Morgenochtend heb ik een afspraak met de CEO van de Fair Trading Commission in Victoria en vrijdag heeft het ministerie van natuurlijke hulpbronnen mij uitgenodigd voor een meeting, ik ben benieuwd.